Toen Eric Dolphy in 1964 in Berlijn overleed, dichtte Remco Campert: Het staat vast / dat alle mensen sterven / maar van alle mensen het eerst / de jazzmusici //Gisteren werd Sonny Rollins 80. Alive and kicking, zoals dat heet. Ik moest erbij denken aan dat andere gedicht van Campert, waarin hij constateerde dat als Paul van Ostaijen nog geleefd zou hebben, dat hij dan nu 80 geweest zou zijn. En dat je daar toch ook niet aan moest denken.
sommige blijven in Amerika / en sterven // (auto's en overdoses) // sommige komen naar Europa / en sterven // (Europeanen en overdoses) / [...]
Een paar jaar geleden was Rollins nog in Amsterdam. Je zou willen dat hij nog eens terugkwam. En dat Campert daar dan ook nog bij kan zijn.
0 reacties:
Een reactie plaatsen