10 grote problemen en 12 goede oplossingen

Vorige week publiceerde De Groene Amsterdammer een artikel, samengesteld door 75 sociale wetenschappers, over de tien grootste problemen van Nederland. De lijst vermeldt onder meer het probleem van het overwoekerende neoliberalisme en daarmee samenhangende idioom. Die zouden doorgedrongen zijn tot domeinen waar ze in de eerste instantie niet thuishoren. Zoals het domein der kunsten.

Neem de 'Tafel van Zes', de onderneming die afgelopen maart haar uitgangspunten publiceerde ter uitwerking voor nieuw cultuurbeleid. Een van de uitspraken uit het rapport die de dominantie van het marktdenken zonder omhaal illustreert: 'Om een betere balans te bereiken tussen vraag en aanbod werkt de rijksoverheid in de gehele keten van de sector samen met de andere overheden en richt zij zich meer op vraagstimulering. Ook de cultuursector zelf zal meer investeren in het stimuleren van de vraag.' Bij het lezen van de notities van de 'Tafel van Zes' vraag ik me af namens wie de zes vertegenwoordigers menen te spreken.

In ieder geval niet namens Peter Adriaansz, Maarten Altena, Rozalie Hirs, Samuel Vriezen en zo'n 400 a 500 andere kunstenaars en kunstliefhebbers. Twee weken geleden verscheen het 'Manifest voor een nieuw kunstbegrip', geïnitieerd door de vier bovengenoemde. Het is opgetekend met de doelstelling het idioom van de financiële markt juist te verdrijven, en afstand te nemen 'van de kaping van het kunstbegrip door de beleidsmakers en kunstmanagers die beweren namens ons te spreken'- zoals de 'Tafel van Zes'. Ze verzetten zich tegen de taal van deze 'managerselite', tegen de 'bloedeloze fraseologie van de “culturele sector”', die volgens hen op geen enkele wijze hun artistieke discipline weerspiegelt. Lees hier de twaalf punten die zij aandragen en die samen het nieuwe kunstbegrip vormen dat wel overeenstemt met hun eigen taal.