Jay Bolter begon vandaag maar weer eens bij het begin op het International Symposium on Electronic Art 2011. Daar zijn keynotes tenslotte heel geschikt voor. De New Media professor van Georgia Tech vertelde in Istanbul een zaal vol kunstenaars en wetenschappers wat ze al wisten (2 miljard mensen beschikken over internet. Iedere maand worden er 2.5 miljard foto’s op Facebook gezet- dat soort duizelingwekkende getallen), om vervolgens de vraag te stellen wat de invloed van digitalisering is op kunst.

Vrij weinig, stelde Bolter hij tot zijn eigen verbazing vast. Hoe hard men ook ‘The End of Art’ heeft uitgeroepen sinds de jaren ‘ 60, in de praktijk is kunst niet zozeer verdwenen als wel gefragmenteerd. Hoewel we het erover eens zijn dat ‘there is no agreement what constitutes culture’, blijkt het geloof in de Kunst nog springlevend.

Desalniettemin sluit de nieuwe media kunst zich aan bij de revolutionaire kunstopvattingen uit de avant-garde. Bolter wees erop dat dit ‘popular modernism’ een contradictio in terminis inhoudt. Digitale kunstenaars, zo stelde Bolter, ‘want it both ways’: ze willen een revolutie, maar tegelijk willen ze aansluiten bij gevestigde opvattingen over Kunst. Hij liet voorbeelden zien van flash mobs (bekijk vooral http://www.youtube.com/watch?v=jwMj3PJDxuo) en alternate reality games. De meeste digitale kunst, zo concludeerde hij, probeert omdanks hun avant-gardistische ‘ family-ressemblances’ helemaal niet de maatschappij te veranderen. De makers hebben volgens Bolter zelden een politieke agenda buiten het willen delen en vrij verspreiden van beelden en informatie, zelfs op de activistische site 4chan. Alleen in de daaruit voortgekomen beweging Anonymous zag Bolter revolutionaire potentie- zij steunen wikileaks en bestrijden bijvoorbeeld Scientology actief. Anonymous ziet zichzelf alleen weer niet als kunst, concludeerde Bolter wat spijtig.

Een optimistische Australische uit de zaal merkte op dat de wijze waarop kunst in Nederland tegenwoordig actief onderdrukt wordt, betekent dat kunst wel een zekere subversieve kracht moet hebben. Waarom zou de regering het anders willen onderdrukken? Als we zo redeneren, is het ook een goed teken dat 4chan in Turkije niet toegankelijk is, ‘after legal evaluation’ . Zo is ook de digitale kunst nog een beetje subversief.